บทที่ 50

อาหารเช้าที่เหลือเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และมุกตลก

พอกินเสร็จแล้วเราก็ยังนั่งอยู่ตรงนั้น แซคกอดฉันไว้แน่นแต่แผ่วเบา ราวกับกลัวว่าจะทำให้ฉันเจ็บ

“คุณหมออลอนโซ?” ลินดาถามพลางมองไปที่คาเลบ

“ลินดา เลิกเรียกแบบเป็นพิธีเถอะ พวกเราทุกคนก็รู้ว่าทาเลียไม่ชอบ” คาเลบบอกพร้อมมองลินดา ทำเอาฉันหลุดหัวเร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ