บทที่ 82.

มุมมองของดีน่า

ฉันได้ยินเสียงคนร้องไห้สะอื้นเพิ่มขึ้นอีก ไม่ใช่แค่ผู้หญิงในห้องเท่านั้น

ทาเลียแค่วงแขนกอดฉันไว้ ลูบไล้ต้นคอฉันเบาๆ

เธอรู้ว่าฉันแค่ต้องปล่อยมันออกมา และฉันก็รู้สึกได้เหมือนกันว่าภรรยาของฉันเองก็พยายามหาที่พึ่งจากทั้งฉันและทาเลีย เราสองคนเลยต่างคนต่างเอาแขนโอบมิเชลล์ไว้คนละข้าง

ผ่านไปอ...