บทที่ 88.

มุมมองของทาเลีย

ฉันมีความสุขเหลือเกินที่เพื่อน ๆ ของฉันไม่ได้พากันหนีออกไปจากที่นี่เหมือนตกนรกทั้งเป็น

แต่พวกเขายอมรับแล้วว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของมาเฟีย พออ่านเรื่องราวของฉันจบ ทุกคนก็ร้องไห้กันยกใหญ่ แล้วเข้ามากอดฉันอยู่นานมาก

หลังจากนั้นเราก็ดูหนังกันสองสามเรื่อง ก่อนที่เพื่อน ๆ จะกลับบ้าน ส่วนฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ