บทที่ 19 เขาแกล้งทำมาตลอด

เราทั้งคู่ต่างสะดุ้งสุดตัว

ดวงตาของเจตน์หดเกร็งลงทันที ในขณะที่แววตาของฉันกลับยิ่งดูดุดันและเฉียบขาด ฉันจ้องมองเขาอย่างเอาเรื่อง "รับสาย!"

ร่างกายของเจตน์แข็งทื่อ ราวกับถูกตรึงไว้กับที่

"เจตน์ ถ้าคุณยังมีจิตสำนึกหลงเหลืออยู่บ้าง ก็รับโทรศัพท์สายนี้ต่อหน้าฉัน ฉันจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง!" ฉันจ้องหน้าเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ