บทที่ 39 พบกันที่สนามบิน

"ว้าย!"

ฉันกรีดร้องออกมาสุดเสียงพร้อมกับหลับตาปี๋ เตรียมใจรอรับแรงกระแทกมหาศาลที่จะชนจนล้มคว่ำ แต่ใครจะไปคิดว่าวินาทีถัดมา ร่างของฉันกลับถูกแผงอกอันแข็งแกร่งรับเอาไว้ จนตัวลอยขึ้นจากพื้นนิดหน่อยด้วยซ้ำ

ในขณะที่ขวัญยังหนีดีฝ่อ ฉันถึงกับได้ยินเสียงคนปรบมือเกรียวกราว

ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ พ...