บทที่ 41 การปลอบโยนจากชายแปลกหน้า

วินาทีนี้นี่เองที่ฉันได้รู้ซึ้งว่า แท้จริงแล้วฉันไม่ได้เข้มแข็งขนาดนั้น

อาจเป็นเพราะความเจ็บใจ ฉันถึงยังประคองสติถ่ายรูปจนเสร็จ แล้ววิ่งหนีออกจากบ้านมาได้

แต่ฉันก็รู้ดีว่าภาพอันบ้าคลั่งเหล่านั้น มากพอที่จะทำให้ฉันสติแตกได้!

ผู้หญิงคนนั้นที่ฉันตามหามาเนิ่นนาน ไม่นึกเลยว่าจะอยู่ใกล้แค่ปลายจมูก

ให้ตายย...