บทที่ 76 โลกของคนสองคน

ด้วยความที่ดึกมากแล้ว เราเลยตกลงกันว่าจะทานข้าวนอกบ้าน ฉันแกล้งทำท่าทางสะลึมสะลือเหมือนคนง่วงนอนไม่อยากลงจากรถ สุดท้ายเจตน์เลยจำใจต้องทั้งลากทั้งอุ้มพาฉันลงมา ซึ่งดูเหมือนเขาจะแฮปปี้ที่ได้ทำแบบนั้น ส่วนอริสาจะรู้สึกยังไงฉันไม่สนหรอก เพราะเจตนาของฉันที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อจะปั่นประสาทนางนั่นแหละ

ตอนสั่...