บทที่ 27 บทที่ 14 : เกลียดสิ่งไหนได้สิ่งนั้นไม่เกินจริง

1 อาทิตย์ต่อมา

และแล้ววันที่พ่อนักบุญอย่างมหาสมุทรรอคอยก็มาถึง เช้าวันนี้อากาศช่างแจ่มใส ท้องฟ้าเต็มไปด้วยก้อนเมฆปกปุยต้อนรับกลุ่มนักศึกษาที่กำลังตบเท้าเดินเข้าแถวมารอขึ้นรถบัสคันใหญ่ที่บริเวณด้านหน้าของอาคารนิติศาสตร์

“ดลมึงไม่ลืมของอะไรแน่นะ”

“ไอ้กานเพื่อนยาก มึงถามกูด้วยประโยคคำถามนี้สามรอบภายใน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ