หนาวมาก

ความมืดมิดยังคงเกาะกุมห้วงคำนึงยามที่ผมรู้สึกตัว ร่างกายเชื่องช้าและหนักอึ้ง เปลือกตาของผมขยับเปิดขึ้น และแสงสีขาวสว่างจ้าก็ทักทายสายตา กลิ่นฉุนของยาฆ่าเชื้อลอยเตะจมูกจนชวนให้รู้สึกพะอืดพะอม ผมพยายามขยับตัว แต่ความปวดหนึบกลับแล่นพล่านไปทั่วแขนขา ตรึงร่างผมเอาไว้กับที่

แล้วผมก็ได้ยิน... เสียงคน เสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ