บทที่ 70 ตอนที่6 พูดไม่ออก

"วันนี้สนุกมากเลยค่ะ" ส่งยิ้มให้พี่ตั้ว

เรามาถึงบ้านก็หนึ่งทุ่มหน่อย ๆ ไม่ถือว่าดึก

"พี่สนุกแล้วก็มีความสุขมากครับ" ยื่นมือมาลูบที่ศีรษะฉันอย่างอ่อนโยน

"งั้นฝ้ายเข้าบ้านก่อนนะคะ" เจอสายตาพี่ตั้วทีไรใจเต้นแรงทุกทีเลย

"ฝ้าย" ขณะที่ฉันกำลังจะเปิดประตูรถ พี่ตั้วก็เรียก

"คะ" จังหวะที่หันกลับไปมอง ใบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ