บทที่ 101 เคลียร์ใจ

คำว่าฝนสั่งฟ้า มันเป็นแบบนี้นี่เอง ร่างบางกำลังยืนอุ้มลูกน้อยอยู่หน้าประตูระเบียงที่เป็นกระจกใส สายตาก็เฝ้ามองสายฝนที่ตกกระหน่ำอยู่ด้านนอก

ส่วนเด็กน้อยตาแป๋วที่ถูกอุ้มพาดบ่าก็กำลังมองคนเป็นพ่อที่เดินเข้ามาใกล้ กองพลหยุดเดิน แล้วแกล้งขยับไปทางซ้ายหนูน้อยก็มองตาม ขยับไปทางขวาหนูน้อยก็หันหน้าตามแล้วเริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ