บทที่ 141 ความสุขเล็กๆที่แสนยิ่งใหญ่/3

"อ๊ะ! หนักนะ" ถึงจะบ่นไปแบบนั้น แต่ร่างบางกลับยิ้มกว้างแล้วยกมือขึ้นโอบกอดร่างใหญ่เอาไว้ มือเล็กลูบแผ่นหลังกว้างราวกับจะกล่อมให้นอนหลับ กองพลที่ตั้งใจจะแกล้งนอนทับกลับชักจะเคลิ้มหลับจริงๆ และเพียงไม่กี่นาที คนเหนื่อยที่ไม่เคยบ่นเหนื่อยให้ได้ยินก็หลับสนิท

"พล..หลับเหรอ พล" เมื่อเสียงกรนเบาๆ ดังขึ้นให...