บทที่ 159 ให้ดีที่สุด/2

 สองชั่วโมงต่อมา ในห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลประจำจังหวัด ร่างบางยังคงนอนอยู่บนเตียงเงียบๆ ก่อนจะเริ่มเบะปากแล้วร้องไห้ออกมา

"ฮึก ต้องฝันแน่ๆ เลยอ่ะ ฮืออ" กองพลที่นั่งเฝ้าโดยมีลูกสาวนั่งตักก็ได้แต่ยิ้มกว้างพร้อมยกมือขึ้นลูบแก้มเช็ดน้ำตาให้

"ถ้าฝัน ก็คงจะเป็นฝันที่ดีที่สุด แต่นี่คือความจริง ความจริงที่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ