บทที่ 173 พระจันทร์กับดวงตะวัน/3

ส่วนตนเองก็กลับมานั่งรอคนรักที่หน้าห้องฉุกเฉินอีกครั้ง จนกระทั่งร่างบางที่นอนสะลึมสะลือเพราะฤทธิ์ยาถูกเข็นออกมาและพาไปห้องพักฟื้นร่างสูงจึงได้ตามไปดูแล

"พี่พล..." น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยเรียก ทำให้คนที่กำลังเช็ดมือเช็ดหน้าให้อมยิ้มเล็กน้อย

"ไม่ยอมหลับเลยรึไงครับ คนเก่งของพี่"

"ลูกอยู่ไหน จอมได้ยินหมอบอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ