บทที่ 38 คนหนึ่งสับสนอีกคนสิ้นหวัง/2

บ่ายคล้อย ร่างผอมบางที่นอนหลับอยู่บนเตียงคนไข้ยังนอนนิ่ง ส่วนร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างเตียงก็กำลังเช็ดตัว ให้ด้วยความกังวล กองพลจ้องมองลำคอขาวที่ยังคงมีรอยกัดรอยช้ำที่เขาเป็นคนทำและหนึ่งในนั้นคือแผลบนลำคอที่ส่วนหนึ่งมาจากการกระทำของเขา ตอกย้ำความโหดร้ายของตัวเองและความสิ้นหวังของอีกคน หัวใจที่เข้มแข็งแ...