บทที่ 41 หัวใจหล่นหาย

หัวใจหล่นหาย

เป็นชั่วโมงแล้วที่ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ หลังจากเจ้าสัวสรัณและธีรภพกลับออกไปแล้ว เจ้าจอมก็ยังคงนอนหันหลังให้ ส่วนกองพลที่นั่งที่เดิมก็เริ่มมีสีหน้ากังวล ร่างสูงมองดูนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาใกล้จะสองทุ่มก็ถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาคนบนเตียง

"กินข้าวไหม จะได้กินยา ถ้ายังไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ