บทที่ 57 หมดโอกาสแก้ตัว/5

“คิดได้รึยัง ว่าต้องทำยังไง” เสียงเข้มของพ่อแต่กลับแฝงความอบอุ่นเอาไว้ยิ่งทำให้เจ้าจันทร์ร้องไห้สะอื้น เจ้าสัวสูงวัยจึงเดินเข้ามากอดลูกสาวเอาไว้ก่อนจะผละออกมา สองมือจับไหล่บางบังคับให้ลูกสาวสบตา

“ป๊าเลี้ยงลูกทั้งสองคนให้รักกัน ยังไงเลือดก็ต้องข้นกว่าน้ำ”

“น..หนู...ฮึก…ขอโทษค่ะ”

“คำขอโทษ ไม่มีประโยชน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ