บทที่ 102 ลางสังหรณ์ [2] 1/4

30 นาทีผ่านไป

ผมยืนรอไอ้เตจนผ่านไปครึ่งชั่วโมงสักพักมันก็มาพร้อมกับรถลากตามช่างที่อู่มันมาเต็มเชียว เเหม่มันจะเล่นใหญ่เพราะเเค่ขอเบอร์ไอ้รหัสงั้นเหรอวะ กว่าเเม่งจะมาเล่นเอาผมเหงื่อตกไปเหมือนกัน ส่วนเรื่องไอ้รหัสผมไม่รู้หรอกว่ามันอะไรกันยังไงเเต่เอาเถอะเรื่องของมันสองคนตอนนี้ให้มันช่วยผมเข้าเรียน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ