บทที่ 121 ยอมทิ้งให้ไปหาโปรเจค เเต่ห้ามทิ้งพี่นะ 1/5

“ไหนมานี่ก่อนสิครับ”

“หื้ม..” ผมเลิกคิ้วถามคนตรงหน้า พี่เคนรั้งแขนผมเอาไว้ตอนที่ผมกำลังจะหันไปปิดประตู พอหันมาคนตัวสูงก็เดินเข้ามาสวมกอดผมเฉย ผมไม่รู้ว่าเขากอดผมเพราะอะไรก็เลยยกมือขึ้นลูบท้ายทอยเขาเบาๆ หมู่นี้เป็นอะไรที่พี่เขาอ่อนไหวง่ายมาก เดี๋ยวงอแง เดี๋ยวปั่นประสาท แต่ก็เอาเถอะครับเหมือนเลี้ยงน้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ