บทที่ 21 อั่งเปาน่าเป็นห่วงสุด 1/3
[SPEAK PART :: KENTA]
มหาวิทยาลัยฮงโด
ผมนั่งกระดิกเท้ารออาจารย์เข้ามาสอน อาการจุกนี่ยังไม่หายน้องเปาเล่นผมเอาไว้เเสบมาก เตะเข้ามาซะเต็มน้องผมขนาดนี้กะจะไม่ให้มีไว้สืบพันธ์กันเลยหรือยังไง
เเต่มันก็น่าขำชะมัดที่ได้เเกล้งเขาเล่น ถ้าเกิดผมไม่ทำเเบบนั้นลงไปไอ้เเสบนั่นเองก็จะไม่มีทางรู้หรอกว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในอันตรายเเค่ไหน ผมดูเเค่ครั้งสองครั้งก็พอจะรู้เเล้วว่าเด็กคนนี้ทนงศักดิ์ศรีตัวเองเยอะขนาดไหน เเล้วก็เป็นเด็กหัวรั้นไม่ฟังใครนอกจากสิ่งที่ตาตัวเองเห็น ผมถึงต้องจัดฉากเเบบนั้นขึ้นมา ..ก็เพื่อเขา
ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าตัวเองยอมเสี่ยงขนาดนี้เพื่อมันทำไม เเต่ผมจะลองเสี่ยงสักตั้งเผื่อฟลุ๊คได้เมียเด็กมาอีกคน ถึงผมจะไม่ชอบกินเด็กเท่าไหร่ก็เถอะ
"ไอ้เคนมึงเเน่ใจหรอวะทำเเบบนี้น้องมันจะปลอดภัย"
"อืม กูว่านะ.."
"เเล้วมึงรู้ได้ไงว่าเด็กคนนั้นจะทำร้ายอั่งเปา"ไอ้หมอกมันถาม มือยื่นรูปถ่ายที่ผมสั่งให้มันส่งคนไปตามเก็บภาพของก้านพลูมาให้ผม หลายๆ รูปมันเเสดงถึงกิจวัตรประจำวันของเธอรวมทั้งภาพที่น่าสงสัยว่าเธอเป็นคนสั่งให้คนมาสาดน้ำกรดใส่เเพรเมื่อวานนี้ด้วย
ที่จริงเรื่องนี้ผมวางเเผนกับไอ้โฮมเเล้วก็รหัสมันเพราะเเม่งดูมีความอัจฉริยะสุดละ วันนั้นที่ไอ้หมอกมันโทรมาเพราะคงจะรู้เรื่องจากไอ้โฮมนั่นเเหละ อย่าคิดว่าผมไม่ได้ยินที่มันด่าผมตอเเหลล่ะ = ='
"เมื่อวานน้องเเพรมาหากู.. บอกว่าโดนคนจะสาดน้ำกรดใส่ ซึ่งกูไม่เเน่ใจว่าใช่เธอหรือเปล่า.."
ใช่ ..ผมไม่เเน่ใจเเต่ในวันที่ผมโดนอั่งเปาสาดน้ำใส่ ผมเห็นสายตาของเธอมองเขาไม่ดีเท่าไหร่นัก ผมก็ไม่ได้อยากจะอคติอะไรขนาดนั้น เเต่ผมไม่ไว้ใจเธอเเค่คนเดียว
"มึงไม่เเน่ใจเเล้วมันจะไม่ดูเหมือนกล่าวหาน้องมันหรอ ..เด็กเเบบนั้นจะทำอะไรบ้าๆ เเบบนี้ลงวะ"
"มันก็ไม่เเน่หรอกเว้ย คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ.."
"เเล้วมึงจะทำยังไงต่อ"
"กูจะเเยกอั่งเปาออกมา อั่งเปาจะอยู่ใกล้คนอันตรายเเบบนั้นไม่ได้เว้ย"
"งานช้างว่ะเพื่อนเขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปี"
"ก็ผิดใจกันสิวะ.. กูไม่สน เเต่กูปล่อยไปไม่ได้"
"เลวฉิบหายเพื่อนกู"มันว่าเเล้วหันไปสนใจโทรศัพท์ของไอ้โซลมันต่อ
"เช็ดมือด้วยล่ะ มือมึงสกปรก"ไอ้โซลมันพูด ก่อนจะเอาสเปรย์ฆ่าเชื้อฉีดลงไปที่มือไอ้หมอก ผมล่ะอดขำไม่ได้เเม่งสะอาดจนพวกผมกลายเป็นคนโสโครกไปในสายตามันทันที
"กูสะอาดจะตายนะโซลที่รัก เอางี้คืนนี้มานอนห้องกูปะโซล ห้องกูสะอาด"
"ไอ้สัสนั่นเพื่อนนะเพื่อน"ผมว่า
"โธ่พี่หมอกล้อเล่นครับทุกคน"ไอ้หมอกนี่เเม่งกวนตีนได้ทุกเวลาฉิบหาย
"เออเคนกูเตรียมชีสที่มึงจะเอาไปทำคืนนี้เเล้วนะ มึงอยากได้อะไรอีกเปล่ากูจะได้โทรสั่งให้"ไอ้รหัสกับไอ้โซลมันค่อนข้างจะระเบียบเเล้วก็ทำตัวให้น่าค้นหาเหมือนชื่อมัน รหัส ถ้าไม่รู้เกี่ยวกับมันก็เข้าถึงยากอยู่ เเต่นี่เราเป็นเพื่อนกันผมเลยรู้กันเเทบจะหมดอยู่เเล้ว
เเก้ผ้าอาบน้ำกับห้าคนก็ทำมาเเล้วครับ
"กูอยากได้โซ่เเซ้ กุญเเจมือไว้รับคืนนี้ว่ะ"ผมว่าเเล้วหัวเราะร่อน ที่จริงคืนนี้ก็ไม่ได้กะว่าจะไปทำกิจกรรมอย่างว่านักหรอก เเค่ไปพักผ่อนสายตาก็พอ อีกอย่างถ้าผมไม่มีสติ คนอื่นคงไม่ปลอดภัยเเน่นอน
"พ่อมึงเถอะ"โดนไอ้รหัสสวนกลับผมนี่เงิบเลย
"เเล้วคืนนี้มึงว่าน้องเขาจะมางานวันเกิดไอ้หมอกเปล่าวะ"ไอ้โฮมมันหันมาถามต่อ
"กูว่าต้องมา ..พวกมึงเตรียมรับมือด้วยล่ะ อั่งเปาน่าเป็นห่วงที่สุด"
