บทที่ 33 ยอมรับมาเถอะว่าหลงพี่.. เข้าเเล้ว 1/3

เเต่เมื่อกี้มันไม่ใช่เสียงของคนตรงหน้านี่หว่า สายตาผมหันไปเห็นไอ้พลูมันกำลังยืนมองมาที่เราสองคนอยู่เเละพอผมก้มสำรวจว่าตัวเองกำลังโดนพี่เคนกอดอยู่มือผมก็สั่งให้ผลักเขาออกโดยอัตโนมัติ

"อะ..ไอ้พลูไม่มีอะไรอย่างที่เเกคิดนะเว้ย"ผมปฏิเสธมันจนลิ้นจะพันกลับเข้าไปในคอตาย

"เปามาทำอะไรที่นี่"ไอ้พลูมันว่ากรอดไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ