บทที่ 83 ไม่ต้องมาให้เห็นหน้าเลย.. ยิ่งดี 1/2

ไลน์~

ผมมุ่นคิ้วขึ้นน้อยๆ ก่อนจะละหน้าที่จากการจัดลูกโป่งไปสนใจที่โทรศัพท์มือถือเเทน เป็นข้อความจากพี่เคนเขาพึ่งส่งมาเมื่อกี้นี่เอง

ทำไมเขาถึงส่งมาเป็นรูปภาพล่ะครับ? ปกติไม่ทำหนิ หรือจะอวดอะไร = =

ผมไม่รีรอรีบกดเปิดอ่านทันที สายตาเบิกโพลงจ้องมองทุกรายละเอียดในภาพนั่นอย่างดี เป็นรูปที่ค่อนข้างมืดเเล...