บทที่ 84 ไม่ต้องมาให้เห็นหน้าเลย.. ยิ่งดี 1/3

Rrrrr~~

มือถือดังขึ้นอีกครั้งพอชะโง้กหน้าไปดูอีกครั้งนึงมันเป็นเบอร์เเปลกเเต่ผมมั่นใจว่าไม่ใช่พี่เคนเเน่นอน ก่อนหน้านี้ผมจะลงไปทำอะไร

ลืมไปเเล้วอะ..

"เชี่ย.. พิซซ่า"

พอสมองมันนึกขึ้นได้ ผมเลยรีบยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะเดินลงไปข้างล่างหอ ปกติฟ้ามืดเเล้วผมไม่ค่อยอยากจะลงมาข้างล่างเท่าไหร่หรอกเพรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ