บทที่ 86 อยู่บนเตียงพี่ว่าเราจะคุยกันง่ายขึ้น! 1/1

เช้าวันรุ่งขึ้น

เป็นเช้าวันที่ผมหน้าตาเเละร่างกายป่วยขั่นสุด หลังจากที่เมื่อคืนผมเองก็เเทบจะไม่ได้นอนก็เลยกะว่าไม่นอนมันเลยก็เเล้วกัน ค่อยไปหาที่งีบเอาที่ห้องสมุดก็ได้ เเต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่าตอนนี้ตาผมมันบวมจนลืมเเทบจะไม่ขึ้น หน้ายังดูไม่จืดอีกต่างหาก ผมมองสภาพตัวเองในกระจกตอนนี้เเล้วโคตรจะดูไม่ได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ