บทที่ 88 อยู่บนเตียงพี่ว่าเราจะคุยกันง่ายขึ้น! 1/3

"พอสักที!!! "ผมตะโกนออกมาอย่างสุดจะทน น้ำตามากมายที่ไหลออกมามันยังเทียบไม่ได้กับความรู้สึกของผมที่พังยับเยินขนาดนี้

สุดท้ายประโยคที่ผมไม่อยากจะได้ยินมันก็หลุดออกมาจากปากของเขาจนได้ ว่าจะไม่ร้องต่อหน้าเขาเเล้วเชียว ผมว่าผมเข็มเเข็งพอที่จะไม่เสียใจกับเรื่องเเบบนี้เเล้วนะ มันคงเป็นเวรกรรมของผมเอง ผมไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ