บทที่ 15 ปากหวาน

“พี่น่ะยังไงก็ได้ เรียนจบมาได้กลับมาช่วยเหลือบ้านเกิดพี่ก็ดีใจ พี่ไม่เคยคิดจะไปอยู่ที่ไหนไกล ๆ อยู่แล้ว ขอแค่มีจันทน์อยู่ด้วยก็พอ”

“แหม... ปากหวานอีกแล้วนะ” จันทน์กะพ้อแซว

“เคยชิมแล้วเหรอถึงรู้ว่าหวาน”

คำหยอกเย้าดื้อ ๆ ทำเอาเด็กสาวหลบตาวูบ ก้มหน้างุด ใบหน้านวลแดงซ่านลามไปถึงลำคอ

“พี่ถามไม่เห็นตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ