บทที่ 52 คำขาดของกำนัน 4

“ถ้าฉันขืนรอกำนันกลับมา ฉันคงไม่มีทางได้ก้าวเท้าลงจากเรือนหลังนี้อีกแน่ ๆ” ไอริณฝืนยิ้มบาง ๆ น้ำตาหยดหนึ่งร่วงเผาะลงบนหลังมือ “ถ้าเราสองคนเกิดมาเพื่อเป็นคู่กันจริง ๆ ต่อให้หนีไกลแค่ไหน มันก็คงไม่แคล้วกันหรอก สักวันเราคงได้วนกลับมาอยู่ด้วยกันเองแหละ”

น้ำเสียงนั้นแม้จะพยายามปั้นแต่งให้ฟังดูเรียบเฉยแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ