บทที่ 103 บทที่ 103

“เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ ทำไมรุจถึงได้ทำอะไรไม่ปรึกษาพ่อกับแม่ก่อน” รจนาพูดกับบุตรชายด้วยความใจเย็น

“ผมโตแล้วนะครับแม่ โตพอที่จะตัดสินใจได้เองว่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับใคร อย่างที่ผมบอกเทย่าเป็นผู้หญิงที่ผมรัก”

อติรุจย้ำชัดอีกครั้งถึงความรู้สึกที่เขามีต่อทรรศิกา ที่สำคัญเขาย้ำกับบิดามารดาของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ