บทที่ 27 บทที่ 27

“ปล่อย!” ทรรศิกาออกคำสั่ง

แต่เมื่ออีกฝ่ายยังคงเกาะกุมเธอไว้แน่น ทำให้เธอต้องปลดมือเขา จากนั้นก็รีบเดินตรงไปตามทางที่เป้าหมายของเธอเพิ่งจะเดินผ่านไป เมื่อเดินตามทันก็ลงมือทำตามแผนที่วางไว้ทันที ทรรศิกาเดินเข้าไปควงแขนอติรุจพร้อมกับพูดจาทักทายเขาอย่างสนิทสนมแบบถึงเนื้อถึงตัว ท่ามกลางสายตาที่แสดงถึงคว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ