บทที่ 37 บทที่ 37

“แก้วไปไหน!” อติรุจเอ่ยลอย ๆ

“เห็นบอกว่ายายไม่สบายก็เลยต้องรีบกลับไปดูแล”

อติรุจและทรรศิกาช่วยกันขนกระเป๋าสัมภาระทั้งหมดขึ้นมาชั้นบน เขาเปิดประตูห้องที่อยู่ทางซ้ายมือ

“คุณพักห้องนี้แล้วกัน”

ทรรศิกาชะโงกหน้าเข้าไปมองสำรวจรอบ ๆ ห้องก่อนจะเปรย “ห้องเล็กไปนะ”

“ห้องนี้เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดในบ้านหลัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ