บทที่ 54 บทที่ 54

ตอนลงเรือว่าแย่แล้วตอนจะขึ้นฝั่งแย่หนักยิ่งกว่าเดิม ร้อนถึงอติรุจที่จะต้องยื่นมือมาช่วยฉุดมือเธอให้ขึ้นจากเรืออย่างปลอดภัย

“เฮ้อ! โล่งอกไปที ตอนแรกนึกว่าจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่ซะละ”

“ตามผมมา”

ทรรศิกาเดินตามเขาไปแต่ไม่วายเอ่ยปากถาม “คุณกำลังจะพาฉันไปไหนกันแน่”

“ตามมาก็รู้เอง”

“ต้องเดินอีกไกลไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ