บทที่ 68 บทที่ 68

ทรรศิกาเดินจากมาด้วยความโมโห ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รู้สึกผิดหวังที่เขาไม่เชื่อคำพูดของตนเอง เธอเลือกที่จะเดินปล่อยอารมณ์ไปเรื่อย ๆ แทนการนั่งรถประจำทาง มารู้สึกตัวอีกทีว่าเดินมาไกลมากก็เมื่อมีเสียงแม่ค้าขายส้มตำเอ่ยทักทาย

“กำลังจะไปไหนหรือคุณเทย่า”

เธอหันไปตามเสียงเรียก “จะเอายาไปให้ลุงนพค่ะ”

“แวะทา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ