บทที่ 73 บทที่ 73

ทรรศิกาผละจากร่างของเขา “ฟังฉันให้ดีนะหมอรุจ คุณเป็นหมอนะคะ” เธอพูดพร้อมกับกุมมือทั้งสองข้างของเขาเอาไว้

“ด้วยมือคู่นี้ยังมีคนไข้อีกมากที่ต้องการให้คุณช่วยชีวิต ฉันอยากให้คุณพึงระลึกไว้เสมอว่านั่นคือหน้าที่ของหมออย่างคุณ อย่ามัวแต่จมปลักอยู่กับเรื่องราวในอดีตที่เกาะกินใจ ยิ่งคุณรู้สึกผิดต่อเขาคุณก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ