บทที่ 92 บทที่ 92

ทรรศิกาจับความรู้สึกของเขาได้ว่าเขาห่วงใยเธอ แต่ก็ยังอยากที่จะได้ยินจากปากของเขา

“นี่คุณเป็นห่วงฉันหรือคะ”

“จะไม่ให้ผมเป็นห่วงคุณได้ยังไงเทย่า ในเมื่อดึกแล้วคุณก็ยังไม่กลับ แล้วคุณก็ไม่ได้เอาโทรศัพท์ติดตัวไปด้วย ผมโทร.ไปถามเพื่อนของคุณเขาก็บอกว่าคุณกลับมาตั้งนานแล้ว แต่คุณก็ยังไม่ถึงบ้าน ผมร้อนใจเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ