บทที่ 12 อยากดูแล
EP.12
“…”
“อย่าทำเหมือนกลัวผมสิ”
“ฉันรังเกียจต่างหากล่ะ”
“ทำไมมีนถึงเป็นแบบนั้น ผมอุตส่าห์ดีใจที่มีนบอกกับภาสว่าอยากพัฒนาความสัมพันธ์กับผม”
“…”
“ผมอยากดูแลมีนนะ ผมว่าถ้ามีนตกลงเราเลื่อนความสัมพันธ์ได้เลยนะ”
“อยากดูแล? โดยการหักแข้งหักขาฉันแล้วคุณก็ให้ฉันอยู่ในกรงเพื่อมาป้อนข้าวป้อนน้ำอ่ะนะ ทุเรศ!”
“บอกว่าอยากดูแลก็คืออยากดูแลไงครับ”
“ไม่ต้องยุ่ง!”มือเรียวปัดมืออีกฝ่ายที่ลูบคลำโคนขาอ่อนออกไปให้พ้น
“งั้นผมยังไม่อนุญาตให้พวกมันเรียกมีนว่านายหญิงหรอก ถ้าอยากให้พวกมันเรียกแบบนั้น มีนต้องเป็นเมียผมก่อน”
“….”ใครจะไปคิดว่าคำพูดของตัวเองในตอนที่เขาเอามาพูดต่อมันจะน่าสะอิดสะเอียนขนาดนี้ พยายามที่จะทำเป็นไม่เห็นและไม่ได้ยิน เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกวีดีโอถ่ายทุกอย่างที่ขวางหน้า การส่งของกลางคืนมันคงไม่ใช่ของถูกกฏหมาย มันอาจจะสามารถทำประโยชน์มหาศาลให้เธอได้ในอนาคต
“ถ้าหิวมีนทอดไส้กรอกกินได้เลยนะอุปกรณ์มี เครื่องดื่มก็เยอะ และถ้าง่วงนอนในรถได้”
“ฉันจะกลับได้ตอนไหน”
“เดี๋ยวได้กลับแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้”
มือเรียวกระชากคอเสื้อของมาร์ตินอย่างรวดเร็วโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว คอเสื้อถูกกำแน่นสามารถทำให้มันฉีกขาดได้ถ้าจะทำแบบนั้น“วันนั้นทำไมคุณอยากมีเซ็กซ์กับฉันทั้งที่ฉันขู่แบบนั้น คุณใช้อะไรสะกดฉัน ทำไมคุณปล่อยให้ฉันหนีทั้งที่คุณยังไม่ตาย ทำไมคุณถึงไม่ลุกขึ้นมาบอกว่าคุณยังไม่ตาย คุณไปรู้อะไรเกี่ยวกับตัวฉันมา”
“ทำไมมีนไม่คิดว่าผมไม่รู้อะไรเลยบ้างล่ะ มีนชอบคิดอะไรให้ปวดหัวเนอะ ผมย้ำรอบที่ล้านแล้วว่าผมไม่เคยคิดจะทำอะไรอย่างที่มีนพยายามปรักปรำผมมาทั้งหมดแต่มีนก็ไม่เชื่อ”
“คุณเป็นใครกันแน่”
“มีนตั้งคำถามได้เก่งอีกแล้ว แต่จะเก่งกว่านี้ถ้าไม่ถาม”
“….”การคาดคั้นคำตอบจากเขาเหมือนจะเหนื่อยเปล่าเธอเดือดดาลยิ่งขึ้น มือเรียวฟาดไปกับใบหน้าของเขาอย่างจังจนใบหน้าหล่อเหลาแดงเป็นรอยมือ
“ผมเจ็บนะ แต่ผมก็อยากเจ็บกว่านี้”
“อื้อ!”ไม่ทันตั้งตัวริมฝีปากก็ถูกเขาจู่โจมบดขยี้อย่างรุนแรงจนเธอเจ็บปวด มือเรียวทุบตีอีกฝ่ายแต่เหมือนการทำอย่างนั้นจะทำให้เขายิ่งกระทำหนักมากกว่าเดิม
ไม่กี่วินาทีถัดจากนั้นเขาก็ปล่อยให้ริมฝีปากบางเป็นอิสระ เธอรีบเช็ดปากสะอิดสะเอียนกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วทั้งปาก เป็นอีกครั้งที่เธอคิดจะตบแต่ครั้งนี้เขาไม่ปล่อยให้เธอระบายอารมณ์ตามต้องการ
“ผมไม่ชอบเลยที่มีนอารมณ์ไม่ดี มีนอาจจะเหนื่อยผมเข้าใจ” เขาหยิบกุญแจรถขึ้นมาแล้วยื่นให้เธอ เป็นการสร้างความสุขให้มิลินชั่วคราวได้อย่างง่ายดายกว่าการเกลี้ยกล่อมเธอให้ใจเย็นลงทุกวิธี“กุญแจรถคันนู้นนะ”
“…”มิลินคว้ากุญแจรถมาจากเจ้าของ เธอหยัดกายลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อจะไปที่รถยูทีวี เป็นรถคันที่มาร์ตินชี้ให้ดูเมื่อสักครู่
“เดี๋ยวลูกน้องผมไปส่ง”
“ไม่ต้อง”
“มันแค่ขับนำออกจากป่าเฉยๆ”
“ไม่ต้องยุ่ง ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอ”
“โอเค ไว้มีนอารมณ์ดีๆ เราค่อยคุยกัน”
“อึก”เดินได้ไม่กี่ก้าวขาของเธอก็สั่นจนแทบจะก้าวไม่ออก ภายในกายร้อนรุ่มผิดปกติ มือเรียวจิกกับกางเกงตัวเองแน่น มีอาการอยากมีเซ็กซ์ขึ้นมาแบบที่ไม่สามารถควบคุมได้
“ไม่ไปแล้วเหรอ”
“คุณสะกดอะไรฉัน”
“มีนฝืนความอยากของตัวเองไม่ได้หรอก มีนพูดเองนะว่ามีนชอบเซ็กซ์ผม มีนอย่าหาคำตอบเลยว่าเป็นอะไร ถามใจตัวเองดูซิ ว่าต้องการผมไหม”
“มะ..ไม่ต้องการ”ขวดน้ำขวดนั้นเธอดื่มมันจนหมดขวด อาจเป็นยากระตุ้นอารมณ์หรือไม่ก็เขาทำของใส่ในน้ำมาด้วยเธอถึงมีอาการแบบนี้แบบไม่ทราบสาเหตุ “ฉันถามว่าคุณสะกดอะไรฉัน! คุณทำอะไรกับฉัน”
“มีนกำลังสะกดจิตตัวเองให้ไม่เชื่ออย่างที่พูด จริงๆมีนก็รู้สึกแบบที่พูดกับไอ้ภาส”
“ไอ้ชั่ว!”
“ไอ้ชั่วคนนี้แหละที่จะทำให้มีนรอดพ้นจากความทรมาน”
“อึก!”ยิ่งฝืนมันยิ่งรุนแรงขึ้นอย่างน่าประหลาด เหงื่อผุดขึ้นทั่วเรือนร่างคล้ายว่าถ้าเธอไม่หาที่ระบายเธอจะต้องตายในตอนนี้
“ขึ้นมาบนรถนี่ เดี๋ยวผมช่วย”
“มันจะหายทรมานใช่ไหม”
“อือ”
มิลินเดินตามมาเฟียหนุ่มเข้าไปในรถที่ใช้สำหรับหลับนอนได้ เธอยังมีสติรู้ว่ากำลังจะตกเป็นของคนอย่างเขา ถึงอย่างนั้นก็ไม่อาจฝืนความต้องการได้ ถอดกางเกงและกางเกงชั้นในออก น้ำหล่อลื่นมันไหลเปียกเปื้อนขาของเธอ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะเลียน้ำเหล่านั้นออกจากขาเธอให้
“อย่าทำแบบนี้อีกถ้าไม่อยากตาย”ต่างกับเธอที่รังเกียจและโหยหาในเวลาเดียวกัน เวทนาตัวเองที่ต้องตกอยู่ในสภาพนี้ ครั้งนี้เธอมีสติรับรู้ได้ว่าตัวเองกำลังโดนยานรกเข้า จากประสบการณ์ที่เคยโดนมาหลายครั้งทำให้จึงมั่นใจ
“มีนนอนลงดีกว่านะ เรื่องอื่นค่อยคุย”ร่างบางนอนลงที่เบาะนุ่ม ไม่อาจจะทนได้อีกต่อไป เธออ้าขาออกเปิดทางให้เขาอย่างไม่มีทางเลือก ระหว่างรอให้เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเอง เธอสอดนิ้วเข้าร่องสวาทเพื่อระบายความต้องการของตัวเอง
“ไม่ไหวแล้ว”
“ร้อนแรงจังครับ”
“เอาเข้ามาเร็วๆ”เธอขยับนิ้วเข้าออกถี่ขึ้นเพราะไม่อาจทนได้ ในที่สุดเขาก็ดึงมือเธอออกแล้วเลียน้ำสีใสที่มือของเธออย่างมูมมาม
“เอามันเข้ามาซักที”มาเฟียหนุ่มรีบยัดแก่นกายเข้าไปในร่องสวาท เพียงแค่ใส่ไปแค่ครึ่งเธอก็ดิ้นพล่าน เขากระตุกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจที่เห็นหญิงสาวสะอื้นไห้ตัวสั่น ก่อนจะอัดกระแทกเข้าไปสุดลำ จากนั้นก็เริ่มบทรักขึ้นอย่างรุนแรง
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
“อึก!”จุกหน่วงท้องน้อยราวกับโดนของแข็งฟาดอย่างจังในวินาทีที่เขาขยับเข้าออก กัดฟันอดทนให้เขากระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง เขามอบให้แต่ความทรมานไม่มีความเสียวซ่านให้เธอหลงไหล แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่อาจต่อต้านได้แม้จะรังเกียจเขาก็ตาม
“เบาๆๆ ฉันไม่ชอบแบบนี้”ความต้องการที่มากขึ้นทำให้เธอสะอื้นไห้เสียงสั่น ขาเรียวยาวสั่นเทายากจะควบคุม“ระ…ร้อน”อุณหภูมิในร่างกายสูงจนเธอต้องเป็นฝ่ายถอดเสื้อและบราเซียร์ออกเอง ยอดถันแข็งชูชันส่งผลให้เขาโน้มเข้าหาโลมเลียมันอย่างมูมมาม ก่อนจะละเลงลิ้นไปทั่วเม็ดเหงื่อที่ผุดบนเรือนร่างเธออย่างหื่นกระหาย
“ทรมาน มันทรมาน”หายใจแรงด้วยความเหนื่อยหอบ ไม่อาจต่อสู้กับความทรมานและความรุนแรงได้ ใจกลางสาวแดงช้ำจากการกระทำหยาบโลนเพียงไม่กี่นาที “ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่อยากทรมาน”
“ผมชอบแบบนี้นะ”
“อย่าทำแบบนี้อีก ฉันอยากฆ่าคุณ!”
“ผมมีประโยชน์กับมีนนะ มีนลองคิดดูดีๆ”
“ไอ้บ้า! อึก”แก่นกายใหญ่เสียดลึกร่องสวาทรุนแรงอยู่อย่างนั้นราวกับถูกมีดกรีดซ้ำที่แผลเดิมนับครั้งไม่ถ้วน แต่มันทำให้อาการที่เป็นค่อยๆทุเลาลงไปได้
นานหลายนาทีที่เขาทรมานเธอ มีเพียงเขาคนเดียวที่สามารถปลดปล่อยออกมาได้ เธอได้แต่นอนเป็นเครื่องระบายอารมณ์ให้เขา
แล้วบทรักก็เริ่มขึ้นใหม่อีกครั้งโดยที่เธอมีความรู้สึกทรมานช่วงล่างไม่ต่างจากเดิม แม้รู้ว่าด้านนอกมีคนอยู่มากมายแต่เธอก็ไม่อาจกลั้นเสียงครางหวานให้เล็ดลอดออกไปได้ อับอายอย่างมากที่ควบคุมตัวเองไม่ได้
