บทที่ 18 ท้าทาย
EP.18
“เต นั่งที่เดิม แต่แกอยากกินอะไรก็เต็มที่เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ คิดว่าเป็นบ้านแกก็ได้”เตชินท์รีบหยิบของทานเล่นมาใส่ปากอย่างรวดเร็ว ประโยคดังกล่าวควรเป็นมาร์ตินมากกว่ามิลินที่สั่ง รู้ว่าประชดประชันแต่เขาก็ไม่เกรงใจถือว่าคำสั่งของเจ้านายใหญ่ที่สุด
ในระหว่างนั้นเตชินท์ยกนิ้วกลางใส่โอภาส ไม่รู้ว่าโอภาสมีปัญหาอะไรกับเขาถึงมองเขาเหมือนไม่พอใจอยู่ตลอดเวลา เขาเองก็รู้สึกแบบนั้นเพราะไม่ถูกชะตาโอภาสตั้งแต่แรกเห็น หน้าตากวนประสาทไม่แพ้เจ้านาย
แกร่ก~
“ขออนุญาตค่ะบอสสสส”บรรยากาศที่กำลังกลับมาปกติของกลุ่มมาเฟียถูกขัดจังหวะด้วยหญิงสาววัยยี่สิบปีที่เดินเข้ามาพร้อมเอกสารในมือสองสามแฟ้ม หล่อนเดินมาหามาร์ติน ไม่กลัวว่าบรรยากาศกึ่งปาร์ตี้จะกร่อยลงเพราะงานของหล่อน
“รายงานเรียบร้อย บอสลองเช็คดู…” เสียงเจื้อยแจ้วของหญิงสาวค่อยๆแผ่วลงเมื่อหล่อนสังเกตเห็นบุคคลที่ไม่คุ้นหน้าถึงสองคนอยู่ในห้องนี้ด้วย
“เพื่อนใหม่บอสเหรอ”
“ใช่ มีนนี่ตังนะ ตังนี่มีนและลูกน้องมีน”
เมื่อคนกลางแนะนำ ทั้งสองสาวจึงหันมาสบตากันโดยพร้อมเพรียง มาตังยิ้มให้มิลินแต่ถูกกลับเมินเฉย มิลินสะบัดหน้าหนีไปทันที
“บอสพามานอนด้วยเหรอ”ถามตรงไปตรงมา ความสอดรู้สอดเห็นทำให้หล่อนถูกสายตามาร์ตินตำหนิ
“มีนเป็นคนของพี่ พี่ว่าจะพามีนมาขับรถเล่นซะหน่อย”
“นี่เมียคุณเหรอ กี่ขวบอ่ะ ดูเหมือนยังไม่โต”
มาตังหุบยิ้มลงเล็กน้อย ไม่คิดว่ามิลินจะกล้าดูถูกคนที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก
“ตังเป็นลูกพี่ลูกน้องผม ผมให้มาเป็นคนจัดการงานทุกอย่างที่นี่ครับ ผมไม่ค่อยว่างมาดูแล มีหลายอย่างต้องรับผิดชอบ ส่วนใหญ่จะให้ตังจัดการ และก็จะวนเวียนมาตรวจงานเรื่อยๆ”
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันชื่อมาตัง เรียกสั้นๆว่าตังก็ได้ ”
“อือ”
มาตังยื่นมือไปหาหมายจะจับมือกับเพื่อนใหม่ตามความเฟรนลี่ของหล่อน แต่มิลินกลับนิ่งเฉยไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบสนองนอกจากให้คำตอบผ่านลำคออย่างแผ่วเบา ชาไปทั้งหน้า มาตังรีบดึงมือกลับไปทำอย่างอื่น สางผมตัวเองแก้เขิน หากว่าจะทำแบบนี้งั้นหล่อนก็จะไม่เกรงใจเช่นกัน“หยิ่งเนอะ น่าจะคุยกันยาก”
“…”คนโดนว่าไหวไหล่เบาๆไม่สะทกสะท้าน เธอไม่ได้อยากสนิทกับคนของมาร์ตินขนาดนั้น ถ้าไม่จำเป็น
“ตังขอนั่งด้วยคนได้ไหม”หญิงสาวหาที่นั่งโดยไม่รอให้ใครอนุญาต มือเรียวเอื้อมไปหยิบขนมขบเคี้ยว แต่ขนมที่เธอหมายตากลับถูกมิลินแย่งไปเสียก่อน หนำซ้ำยังถูกสายตามิลินจิกกัดทั้งที่หล่อนก็ไม่ได้ทำอะไรผิด
“แล้วไม่ไปแข่งเหรอ”มาร์ตินถามพร้อมกับหยิบของอีกอย่างที่มาตังชอบให้แทนของเดิม
“อีกครึ่งชั่วโมงอ่ะ”
“ไปเตรียมตัวเถอะ เดี๋ยวไม่ทัน”
“แล้วพี่ไปดูตังไหม”
“น่าจะไม่ มีแขก”
ถูกลดความสำคัญอย่างเห็นได้ชัด หล่อนเริ่มอารมณ์คุกรุ่นเล็กน้อย“ก็พายัยนี่ไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถสิ”
“ก็แล้วแต่มีน ถ้ามีนไม่อยากไปก็ไม่ไป”
มาตังชักสีหน้าเพื่อบ่งบอกว่าไม่พอใจ มาร์ตินคงอยากอยู่กับผู้หญิงมากถึงไม่ยอมห่าง หล่อนเองไม่ชอบผู้หญิงคนนี้เท่าไรน่าหมั่นไส้เหมือนพวกผู้หญิงที่ผู้ชายชอบเอามาควงเล่นแก้เหงา คาดว่าคงไม่มีใครในที่นี้ถูกชะตา
“เธอเคยขับรถแข่งไหม”มาตังถามมิลินแทน
“ทำไม มีอะไร”
“เห็นเธอหน้าเครียดๆ ก็เลยอยากแนะนำอะไรที่สนุกๆเธออาจจะชอบและไม่ทำหน้ายุ่งเหมือนมีใครตาย”
“แล้วเธอมายุ่งอะไรกับหน้าฉันล่ะ อยากโดนตบป่ะถึงได้พูดจาแบบนี้”
“แรงอ่ะ แค่จะบอกว่าหน้าเธอมันดุ เธออาจจะชอบความอันตราย รู้ไหมว่าผู้หญิงที่ชอบความอันตรายอ่ะ น่าค้นหาดีนะ เผื่อมีผู้ชายที่เขาสายตาไม่ดีถูกใจจะได้ไปกับเขา พี่ตินจะได้โล่งๆสบายตัว”
“ก็ดีเหมือนกันนะ ขอบคุณที่ชี้ทางสว่างนะ ถ้ามีผู้ชายต่อยกันแย่งฉัน ฉันว่ามันคงจะสนุกแน่ๆ ยิ่งถ้านองเลือดด้วยยิ่งดี”
มาตังเบ้ปากกับการสรรเสริญเยินยอตัวเองของมิลินอีกทั้งยังหงุดหงิดที่อีกฝ่ายไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทั้งๆที่หล่อนตั้งใจไล่“งั้น หาอะไรสนุกๆทำดีกว่าไหม มาแข่งรถกับฉันนี่”แต่ถึงอย่างนั้นมาตังก็ชวนอยู่ดี
“ชนะได้อะไรล่ะ”
“ความภูมิใจมั้ง แน่ๆก็ความสนุก ชีวิตเธอมีไหม ในหัวคงคิดแต่เรื่องจะหลอกผู้ชายใช่ไหม”
“อยากโดนตบจริงๆใช่ไหม”
“ล้อเล่น หยอกๆน่า”เมื่อเห็นสายตาดุจึงแก้ตัวเผื่อจะรอด
“มันมีสิ่งที่สนุกกว่านั้น สิ่งที่ฉันอยากได้ไม่ใช่ความสนุกและผู้ชาย แต่เป็น …เงิน”
สองสาวคลี่ยิ้มออกมาพร้อมกันเงินเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้การแข่งขันสนุกขึ้น ความภาคภูมิใจมันกินไม่ได้ใครๆก็รู้ มาตังดี๊ด๊าจนเก็บอาการไม่อยู่มิลินเดินมาเข้าแผนของหล่อนอย่างง่ายดาย
“งั้นถ้าใครชนะได้แสนหนึ่ง”
“ล้านดีกว่าไหม”
“แน่ใจว่ามีปัญญาจ่าย”มาตังมองมิลินด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม หากมิลินชนะอย่างมากมิลินก็คงขอมาร์ตินมาจ่าย
“มีสิ รวย”
“ก็เตรียมเงินไว้ละกัน”
“ดีล!”มิลินยื่นมือมารอจับกับมาตัง แต่หล่อนคงจะไม่ยกมือไปจับด้วยเพราะเข็ดกับรอบที่แล้ว ปล่อยให้มิลินหน้าแตกบ้างก็ดี
“ฉันว่าเราไปแข่งกันดีกว่า” มาตังยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะหมุนตัวโชว์หนึ่งรอบ นึกถึงเม็ดเงินที่จะมากองตรงหน้าอย่างง่ายดายก็มีความสุข “สู้ๆนะพอดีช่วงนี้ ฉันร้อนเงินด้วย ระวังแพ้ล่ะ ขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อน” หล่อนโบกมือลาก่อนจะเดินออกไป เร่งฝีเท้าไปยังห้องเตรียมตัว
“มีน ตังเป็นนักแข่งรถตัวท็อป”แม้มิลินจะเคยขับรถแข่งมาบ้าง แต่เธอคงไม่สามารถสู้แชมป์อย่างมาตังได้ มีแต่เสียกับเสีย การประลองความเร็วในสนามที่มีนักแข่งระดับแชมป์มาเอง ก็มีแต่ความอันตราย
“แล้วไง”
“มันอันตราย”
“อย่างมากก็แค่ตาย”
“มีน!”มาเฟียหนุ่มกดเสียงต่ำ ข่มเธอด้วยน้ำเสียง บังคับให้เธอยอม ทั้งห่วงและหวง กลัวเป็นแบบที่มาตังพูด เพราะมาตังเองก็มีผู้ชายมาติดพันมากมาย ถ้ามิลินมีแบบนั้นบ้างเขาคงทนไม่ได้
“อยากอ่อยผู้ชายมากรึไง”
“อยากมากเลย”
“ผมไม่ให้ไป!”
“ทำไม! มีสิทธิ์ในชีวิตและร่างกายฉันเหรอ ฉันจะทำอะไรไม่จำเป็นต้องขออนุญาตคุณด้วยซ้ำ”เห็นมาเฟียหนุ่มขบกรามแน่น นับว่าถูกใจเธอที่สามารถยั่วโมโหเขาได้“คิดเรื่องเงินเถอะ ถ้าฉันแพ้ก็เอาเงินคุณจ่ายไง ไม่เห็นจะยาก คุณเองก็เปย์เก่งไม่ใช่เหรอ”หญิงสาวตัดบท หยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงไม่รอช้ารีบเดินออกไปจากห้อง มาร์ตินจึงเร่งฝีเท้าตามไปอย่างไม่อาจเลี่ยง
