บทที่ 2 อาการแปลกๆ

 EP.2

หลายวันต่อมา

@คอนโดมิลิน

“อ๊ะ อ๊าา~”

“ชอบไหมครับ”

“มีน สะ…เสียวค่ะ ทำแรงกว่านี้สิมีนจะได้ตอบว่าชอบมาก”

“ซาดิสม์จังเลยนะ ผมไม่ขัดใจมีนอยู่แล้ว”

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“….!”เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นมาทำให้มิลินสะดุ้งตื่นทันที ตกใจราวกับถูกกระชากวิญญาณกลับมา หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง หอบหายใจแรงราวกับคนที่เพิ่งผ่านการออกกำลังกายมาหมาดๆ แต่มันคงจะไม่ใช่ เพราะมองไปรอบๆเธอนอนอยู่ในห้องของตัวเอง

มือเรียวลูบใบหน้าชื้นเหงื่อออกลวกๆ ซึ่งเมื่อสักครู่เธอฝันถึงชายคนหนึ่งว่ากำลังมีเซ็กซ์กับเขาอยู่อย่างเร่าร้อน ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นเสื้อชุดนอนของเธอไม่ได้ติดกระดุมสักเม็ด มีรอยดูดที่หน้าอกจางๆ ใจกลางสาวเปียกแฉะมีน้ำหล่อลื่นไหลเปียกซึมจากกางเกงมาเปียกผ้าปูที่นอน

“ฝันอะไรเนี่ย แบบนี้อีกแล้วเหรอ”

“คุณมีนทำอะไรอยู่ครับ”เสียงเตชินท์ลูกน้องคนสนิทตะโกนดังมาจากข้างนอก ทำให้มิลินรีบลุกจากที่นอนทันที เธอเดินไปหน้าประตูโดยไม่ได้เปิดออกไปแค่ตะโกนผ่านประตูที่กั้น

“มาทำไมแต่เช้า ฉันเพิ่งตื่น วันนี้วันหยุดนะ”

“นี่บ่ายแล้วครับ จะขอคำปรึกษาเรื่องงาน สะดวกไหมครับ”

“เออ เดี๋ยวออกไป”ความรู้สึกค้างเติ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ ทำให้มิลินรีบวิ่งเข้าห้องน้ำแล้วรีบจัดการตัวเองทันที

เสียงครางกระเส่าดังก้องห้องน้ำในขณะที่มิลินกำลังบรรเทาความต้องการของตัวเองโดยการขยับนิ้วนางและนิ้วชี้เข้าออกในร่องสวาทอย่างหนักหน่วง เธอบีบขย้ำอกอวบไปด้วยเพราะนึกถึงสัมผัสจากปากอุ่นๆที่ดูดดึงยอดถัน ความเสียวซ่านทวีคูณยิ่งขึ้น เม็ดเหงื่อผุดทั่วร่างบางเปลือยเปล่า ภายในกายสาวร้อนรุ่มใกล้ระเบิดความอัดอั้นออกมา

“ไม่ไหวแล้ว ทำไมมันทรมานจัง” หลายวันมานี้เธอมักจะมีอาการแบบนี้อยู่ตลอด มีอารมณ์โดยไร้การกระตุ้น จนต้องระบายออก แต่ทุกครั้งสิ่งที่น่าแปลกคือภาพของมาร์ตินจะปรากฏขึ้นมาในความทรงจำ ไม่ว่าจะหลับตาหรือลืมตา ยิ่งทำให้มีอารมณ์

มิลินเร่งจังหวะนิ้วให้เร็วขึ้นพร้อมกับกัดริมฝีปากแน่นเมื่อเธอใกล้จะเสร็จ ความเสียวซ่าน ความทรมาน และความแสบยิ่งเข้าแทรกมากขึ้นทุกที

“อ๊าาาาา”เสียงครางเมื่อได้ปลดปล่อยห้วงอารมณ์สุดท้ายดังลั่นห้องน้ำ น้ำหล่อลื่นที่เลอะติดมือเธอเอามาดูดเลียอย่างไร้ความรังเกียจ

.

.

.

“นายหญิงปวดหัวเหรอครับ”หลังจากหายไปเกือบชั่วโมงมิลินก็เดินมาที่ห้องครัวพร้อมกับเจลลดไข้ที่แปะอยู่บนหน้าผาก เตชินท์รีบคว้ากระปุกยาและน้ำเปล่ามาเตรียมให้พร้อมเผื่อมิลินจะต้องการ ไม่ลืมที่จะเอาข้าวต้มร้อนๆมาเสิร์ฟให้เธอด้วย

“ตัวร้อนเหมือนมีไข้แบบทุกวันนั่นแหละ แต่ไม่ปวดหัว ไม่อยากกินยาหรอก”

“กินดีกว่าไหมครับ กินแล้วเดี๋ยวก็หาย ก่อนอื่นกินข้าวก่อนด้วยครับ”

“ขอบใจ”ข้าวต้มกุ้งกลิ่นหอมน่าทาน มิลินปรุงรสชาติให้อร่อย ตักข้าวเข้าปากพรางมองเตชินท์ที่นั่งตรงข้ามจู่ๆก็รู้สึกรำคาญเตชินท์แบบไม่ทราบสาเหตุ

“งานมีปัญหาเหรอ”

“ครับ”

“เออ เดี๋ยวไปบริษัท แต่นานไหมเนี่ย คืนนี้ว่าจะไปผับ แก้หงุดหงิดซะหน่อย”

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

“อาการเหมือนใกล้เมนส์มา หงุดหงิดมาก และก็เสี้ยนมากเช่นกัน ถ้าเสี้ยนมากๆต้องทำไง แกน่าจะรู้ คืนนี้ว่าจะหาผู้ชายมาสนองนีด”

“อีกแล้วเหรอครับนายหญิง ผมว่านายหญิงก็เพลาๆเรื่องวันไนท์ลงบ้างนะครับ”

“มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน”เธอมองอีกฝ่ายอย่างหาเรื่องพร้อมตบโต๊ะเสียงดัง

“ไม่มีครับ ผมแค่เป็นห่วง หลายเรื่องเลยครับมันมาพร้อมกับความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนเนี่ย เผลอๆเจอคนไม่ดีอีก”

“เหรอ ไว้แกเป็นพ่อฉันแกค่อยมาสอนฉันนะ”

“…”ไม่มีใครสั่งมิลินได้เขารู้ดี แต่เขาเป็นคนเดียวที่กล้าพูดแม้จะโดนด่ากลับมาแรงๆแทบทุกครั้ง

“แล้วยิ่งแกห้ามแบบนี้คืนนี้ฉันสักอยากลองแบบสามคนแล้วล่ะสิ”

“…”

“อย่าทำหน้าหงิกหน้างอได้ป่ะ ตลก! แค่โดนด่าแค่นี้ยังน้อยไปนะแกอ่ะ เมื่อคืนก็หายหัวไป ฉันไม่ตัดเงินเดือนก็บุญแล้ว”

“โทษทีผมมีธุระ”

“ข้ออ้าง”

“…”

“เงียบทำไม”

“ผมแค่ไม่อยากเถียง”

“หาคำตอบให้ฉันหน่อย ฉันเสี้ยนมากๆ ทำยังไงก็ไม่หายแปลว่าโดนของไหม”

“หมายความว่าไงครับ อะไรทำให้นายหญิงคิดแบบนั้น”

“ฉันฝันว่าเอากับผู้ชายคนหนึ่งมาหลายวันล่ะ มันเสียวมาก เสียวยันตอนตื่นเลย มันมีวิชาอาคมอะไรพวกนี้ไหม มีใครทำเสน่ห์ใส่ฉันเปล่า”เธอตัดสินใจถามในสิ่งที่สงสัยออกมาตรงๆ เพราะสนิทกับเตชินท์จึงสามารถแชร์เรื่องราวส่วนตัวให้เขาฟังได้ เตชินท์เป็นทั้งเพื่อนและลูกน้องที่เธอไม่เคยมีอะไรปิดบังเขา

“ใครครับ”

“ไม่รู้จักชื่อแต่เคยเอากันครั้งหนึ่ง ตอนนี้อาการของฉันมันมีแค่ ร้อนจากข้างในจนทนไม่ไหว เหมือนโดนยาปลุกเซ็กซ์ อยากมีเซ็กกับเขามากๆ… พอช่วยตัวเองมันต้องทำหลายครั้งถึงจะหาย จนบางทีฉันทนไม่ไหว เหมือนจะตาย มันเจ็บไปหมด ขาก็สั่น มันผิดปกติไหม”

“เขาแซ่บเกินไปหรือเปล่า นายหญิงอาจจะติดใจ ผมว่าลองกินซ้ำไหม เผื่อจะหาย”

“คงจะเป็นแบบนั้น แต่มันก็น่าคิดเพราะวันนั้นผู้ชายคนนั้นทำพฤติกรรมกับฉันแปลกๆ หลายอย่างเลย เหมือนฉันถูกสะกดด้วยอะไรบางอย่าง แล้วยิ่งฉันลืมถอดสร้อยตอนเอาอ่ะ ยังก้มไปอมให้มันอีกด้วย ฉันไม่น่าทำอะไรไม่คิดนะ”

“ผมว่านายหญิงอาจจะคิดมาก มันไม่ได้เสื่อมง่ายขนาดนั้นนะครับ นายหญิงบอกเองนะ ผมว่าของที่นายหญิงมีน่าจะแรงกว่า มันป้องกันได้ไม่ใช่เหรอไม่โดนเขาทำแบบนั้นใส่ง่ายๆหรอก แต่จะอะไรก็เถอะ ผมบอกแล้วใช่ไหมว่ามีเซ็กซ์กับคนแปลกหน้ามันอันตราย เข้าใจไหมครับ”

“ไม่เข้าใจ”

“ครับ”

“มันไม่เสื่อมง่ายๆอย่างที่แกพูดจริงๆนะเพราะเมื่อคืนฉันเทสดูแล้ว มันก็ยังปกติดีนะ ไอ้เสี่ยเจียงมันตายอย่างทรมานต่อหน้าต่อตาฉันเลย บอกเลยว่าโคตรสะใจ”

เตชินท์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ สายตาและท่าทางของมิลินบ่งบอกว่าเธอไม่ได้พูดเล่นๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มิลินทำอะไรโดยไม่ปรึกษาเขาก่อน“ว่าไงนะครับ!”

“ตกใจอะไร ไอ้เสี่ยเจียงมันน่ารำคาญ ฉันก็เลยเก็บๆมันซะ”

“ทำไมนายหญิงตัดสินใจแบบนี้ ผมบอกให้ใจเย็นๆไงครับ”

“ก็เมื่อคืนแกเสือกไปมุดหัวที่ไหนล่ะ ถึงไม่มาบอกให้ฉันใจเย็นมาบอกตอนนี้ทันไหมล่ะ”

“…”

“คนอย่างมันไม่จำเป็นต้องเก็บไว้หรอกและไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องใจดีด้วย”

“นายหญิงฆ่ามันที่ไหนครับ”

“โรงแรม”

“ทำไมไม่ทำในที่ลับๆครับ หรือไม่ก็กลับมาทำที่ของเรา นายหญิงรู้ไหมว่าไอ้เสี่ยเจียงมันเป็นผู้มีอิทธิพลนะ แล้วการตายของมันก็คงจะเป็นเรื่องใหญ่ ถ้ามันสืบได้ว่าใครฆ่าเนี่ยยุ่งเลยนะครับ”

“รู้ดิ แล้วไงต่อล่ะ มันทำตัวน่าโมโหก็ไม่อยากรออะไรทั้งนั้น”

“กล้องเอย อะไรเอย ถ้ามันเห็นนายหญิงใช้มนต์ดำพร้อมกับสร้อยละครับ”

“ฉันไม่เก็บภาพในกล้องวงจรปิดไว้ดูเล่นหรอก”มิลินไหวไหล่เบาๆไม่ได้แคร์อะไรใครอย่างที่เธอเป็นตามปกติ เธอนั่งทานข้าวต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“…”เตชินท์ได้แต่ส่ายหน้าเบาๆก็ภาวนาอย่าให้เกิดอะไรไม่ดีขึ้นอย่างที่เขากังวลเลย

บทก่อนหน้า
บทถัดไป