บทที่ 10 ไฟอคติ

พายุ

รถสปอร์ตคันหรูทะยานเข้าสู่ลานจอดประจำตำแหน่ง ภายในห้องโดยสารที่ปิดสนิท ภาคินยังคงกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดนูน ใบหน้าเรียบตึง กรามขบเข้าหากันจนเป็นสันเด่นชัด

ตลอดทางที่เหยียบคันเร่งมา ความเร็วไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกอัดอั้นในอกทุเลาลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งทำให้เขาห...