บทที่ 19 บังเอิญ... เกินไป

หลังจากกินข้าวกันเสร็จ กลุ่มเพื่อนรุ่นพี่ก็ทยอยแยกย้ายกันกลับ เหลือเพียงธนากับกชมนที่เดินเคียงกันออกมาที่ลานจอดรถ

“พี่ไม่ต้องไปส่งมนก็ได้นะคะ” กชมนหันบอกรุ่นพี่เพราะความเกรงใจ

“ไม่ได้สิ... พี่พูดไว้ตั้งแต่เอ่ยปากชวนให้มาด้วยกันแล้ว จะผิดคำพูดได้ไง”

ธนาให้เหตุผล ยืนยันหนักแน่น

“ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ