บทที่ 48 ก้าวที่ยังไปไม่ถึง

ก้าวที่ยังไปไม่ถึง

กชมนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

“ตอนนั้นมนคิดแค่ว่า ทำยังไงก็ได้ให้หยุดการซื้อขายนั้นไว้ก่อน...”

ภาคินฟังนิ่ง ๆ เขาไม่ได้โวยวายหรือใช้อารมณ์อย่างที่กชมนคิด ชายหนุ่มหมุนปากกาในมือเล่นช้า ๆ ก่อนจะเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานด้วยท่าทีผ่อนคลาย แต่สายตาคมกริบกลับจ้องมองหญิงสาวไม่คลาดสายตา

“แล...