บทที่ 50 ความหึงที่ไม่มีสิทธิ์

บทที่ 50

ความหึงที่ไม่มีสิทธิ์

สายฝนยังคงโปรยลงมาไม่ขาดสาย

กชมนถูกภาคินพาเดินลัดผ่านลานจอดรถใต้ดินโดยแทบไม่มีโอกาสได้ตั้งตัว จากนั้นเขาก็ปล่อยข้อมือเธอเมื่อเดินมาถึงรถ ก่อนกดรีโมตปลดล็อกประตู

“ขึ้นรถ”

กชมนยืนนิ่ง

“มนบอกแล้วว่าจะเรียกรถกลับเองค่ะ”

ภาคินเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารทิ้งไว้ มองสายฝน ก่...