บทที่ 55 ใจที่หายไป

ใจที่หายไป

ความเงียบแผ่ปกคลุมห้องประชุม พนักงานต่างหันมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ไม่มีใครพูดอะไร แต่ทุกคนรู้ดีว่า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครเห็นประธานบริหารเสียสมาธิระหว่างประชุมแม้แต่ครั้งเดียว

ภาคินปิดแฟ้มเอกสารลงช้า ๆ ก่อนลุกขึ้นยืน

“พักประชุมสิบนาที”

สิ้นคำ เขาก็เดินออกจากห้องทัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ