บทที่ 68 กำลังจะไปได้ดี

กำลังจะไปได้ดี

ความเงียบยามเที่ยงคืนของคฤหาสน์พิบูลศักดิ์กลับทำให้ความรู้สึกจากเมื่อครู่ยังคงชัดเจนอยู่ในใจของคนทั้งคู่

ภาคินค่อย ๆ เดินกลับไปนั่งพิงหลังกับเบาะโซฟาตัวใหญ่ ทอดสายตาคมกริบมองร่างบางตรงหน้าด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม นัยน์ตาพราวระยับฉายแววหยอกเย้าอย่างเปิดเผย

“ก็บอกแล้วไง... ว่าลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ