บทที่ 70 ใครกันแน่ที่เหลือใย

ใครกันแน่ที่เหลือใย

ภาคินเดินเข้ามาใกล้โดยยังจับมือกชมนไว้แน่นไม่ยอมให้เธอดึงออก และทันทีที่เกรซเห็นภาพนั้น รอยยิ้มของเธอหยุดค้างไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ...

“ยินดีด้วยนะคะ ภาคิน”

น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ภาคินมองเธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบสั้น ๆ

“ขอบคุณ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ