บทที่ 75 เพียงเพราะหน้าที่หรือใจสั่ง

เพียงเพราะหน้าที่หรือใจสั่ง

ภาคินคว้าข้อมือเธอไว้ทัน ก่อนอีกมือจะโอบประคองเอวบางเอาไว้โดยอัตโนมัติ

“ระวัง!”

กชมนชะงักอยู่ในอ้อมแขนของเขา

เพียงเสี้ยววินาทีเดียว ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ก็เหลือเพียงน้อยนิดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของกันและกัน

กชมนเงยหน้าขึ้นสบตาเขา

ภาคินเองก็ก้มมองเธออยู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ