บทที่ 89 กว่าจะรู้ใจก็สาย

บทที่89

ความเงียบดิ่งลึกเข้าคุกคามอีกครั้ง ภาคินยืนนิ่ง สายตายังคงจ้องมองขึ้นไปทางบันไดชั้นบน ร่างกายที่เคยเหยียดตรงบัดนี้อ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึกวูบโหวงในอกซ้ายขยายตัวกว้างขึ้นเรื่อย ๆ มันกัดกินความเชื่อมั่นทุกอย่างที่เขาเคยมีจนหมดสิ้น

เขาก้าวเท้าขึ้นบันไดทีละขั้นอย่างคนหมดแรง ราวก...