บทที่ 20 เขาโยนความซวยมาหาเธอ [++]

คำทิ้งท้ายของคุณกลาง เบลเหมือนไม่ได้ยิน เพราะตอนนี้สมองเธอสนใจแต่ดุ้นในร่องของเธอ เขาเริ่มขยับแล้วเมื่อเสียงฝีเท้าจากด้านนอกห่างจากไป พั่บ พั่บ พั่บ อื้ม อ๊ะ อ๊ะ เบลเม้มปากประคองตัวเองไว้ให้มั่น “เบล...” กลางขบเม้มติ่งหูของเธอ สะโพกสอบยังขยับไม่หยุดและเขาก็แรงขึ้นเรื่อย ๆ

เฮ่อ เฮ่อ เขาหอบหายใจ หมับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ