บทที่ 44 บทพิเศษ2

“มึงด่าตัวมึงเหอะ แล้วกูขอบอกมึงไว้ตรงนี้กูไม่ยอมความแน่” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสะใจ ก่อนที่จะพาหญิงสาวเดินควงกันออกจากโรงพักทิ้งผู้ชายไม่รู้จักพอไว้หลังกรงขัง

พิมลภาเองก็เดินควงแขนชายหนุ่มจนมาถึงลานจอดรถใต้ดินของโรงพัก ใบหน้าอ่อนหวานยิ้มร่ามีความสุข ตอนนั้นถือว่าเธอโชคดีเหลือเกินที่ตอนนั้นเลือกจับ...