บทที่ 95 ตอนที่ 60.2 คือปลายทาง ตอนจบ

ตุลย์ Part

"นี่ ๆ เป็นอะไรแล้วทำไมมานั่งคนเดียวตรงนี้ครับ ชื่ออะไรเหรอพี่ชื่อตุลย์นะ" ผมเอ่ยทักผู้ชายตัวเล็กผอมบางที่นั่งม้านั่งตัวยาว สายตาเหม่อมองไปที่เด็กแฝดวัยแปดขวบคู่หนึ่งที่อยู่ใต้ต้นไม้สวนหย่อมของโรงพยาบาลนั่นเป็นที่เดียวกับเมื่อแปดสิบเอ็ดปีก่อนที่ผมเคยนั่งร้องไห้และเคยได้มอบคำสัญญาให้ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ