บทที่ 115

มุมมองของคีแรน

ผมผลักประตูไม้หนัก ๆ ของตึกสามชั้นที่เราอยู่เข้าไป กลิ่นก็พุ่งใส่หน้าทันที—กลิ่นของทอด พรมเก่า ปูนฉาบชื้น ๆ ชั้นล่างผับของเมอร์ฟีกำลังคึกคักได้ที่เหมือนทุกคืน เพลงร็อกเบสหนักกับเสียงหัวเราะของผู้ชายซึมลอดกำแพงบาง ๆ ขึ้นมาไม่เคยขาด ผมก้าวขึ้นบันไดครั้งละสองขั้น มือคลำหาไฟแช็กซิปโป้ในกร...